ما نباید به ادبیات سطحی بنگریم. برخی فکر می کنند، ادبیات یعنی همین متن های موجود فارسی؛ بدون این که خود را مکلف به تعمق در آثار و نوشته­هایی بدانیم که بزرگان و مشاهیر و اندیشمندان فرهیخته و اهل ادب در انتخاب واژه واژه­ی آن چه خون دل ها خورده اند. از کنار مطالب و مسائل تازه  می­گذریم اما آن­ها رانمی­بینیم و در نمی­یابیم ­اگر بتوانیم چشم­ها را بشوییم و به این پدیده­ها ودستمایه­ها به دقت ونیکو بنگریم، برداشت­ها و دریافت­های بسیار خوبی دستگیرمان خواهد شد که خود موجب آفرینش­های بدیع وزیبا و مؤثر خواهد شد.  

 

فعالیت­های جنبی در خصوص تقویت ادبیات بین فراگیران

1- آشنایی با انجمن های شعر و نقد وبررسی و شناساندن کار شاعران مؤثر است.

 برای دست یابی به این منظور، شب­های شعر، مشاعره، مسابقه شعر ونثر و قصه نویسی، طنز نویسی، نمایش نامه نویسی، فیلم­نامه نویسی،گزارش نویسی و ...به صورت محلی و منطقه ای و ملی برگزار شود؛ انجمن­های ادبی مدارس تقویت و فعال شوند؛ از شاعران و نویسندگان دعوت شود تا در جلسات با دانش­آموزان درباره­ی شعرونثرسخن بگویند؛جوایز ادبی افزایش یابد و..

بدین وسیله نه تنها میراث فرهنگی جامعه در عرصه­ی ادب و فرهنگ به نحوی امروزی دلپسند و مؤثر حفظ  می­شود بلکه نسل شاعران و نویسندگان جهان و پشتوانه­های ادب و فرهنگ آینده­ی کشور نیز قدرت و توانمندی و فرصت رویش و خلاقیت پیدا

می کنند.

2- تهیه کتاب­هایی کمکی، جهت فهم بهتر شعر معاصر، در نمونه­های ساده، روشن، سازنده و زیبا و به تعداد فراوان برای دانش­آموزان ضرورت دارد.

3- تشویق دانش­آموزان  به خوانش درست و حفظ داوطلبانه­ی بعضی اشعار زیبای معاصر

4-آشنایی باروزنامه­ها ورسانه­های گروهی. جای تأسف است که دانش­آموزان رشته­ی ادبیات، از خواندن نشریات روزمره فارسی عاجزند درحالی که ازآن ها خواسته می­شود متن فارسی هزارسال پیش را روان بخواند.